ZZP: De Uber-uitspraak
In Paraat Praat geven we het woord aan mensen die werken in, met of rondom de flexibele schil. Soms zijn wij dat zelf, soms opdrachtgevers en soms mensen die via ons zijn geplaatst.
Vandaag praat Jonny met Paraat over de Uber-uitspraak, schijnzelfstandigheid en waarom niet iedereen in hetzelfde hokje past.
Als je de afgelopen jaren ook maar íéts hebt meegekregen van de arbeidsmarkt, dan weet je: de Wet DBA hangt als een soort juridisch zwaard van Damocles boven alles wat flexibel beweegt. Zzp’ers, opdrachtgevers, intermediairs, platforms; iedereen kijkt elkaar aan en vraagt zich af: mag dit eigenlijk nog wel?
En toen was daar ineens die uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam in de zaak tussen Uber en vakbond FNV. Grote koppen, stevige meningen, champagne bij de één, gefronste wenkbrauwen bij de ander. Maar los van wie er “wint”, zegt deze uitspraak vooral iets heel belangrijks over hoe we naar werk zijn gaan kijken.
Even terug naar de basis
De vraag was simpel: zijn Uber-chauffeurs werknemers of zelfstandigen? Het antwoord van het Hof was verre van simpel: dat kun je niet in één keer vaststellen.
Waarom niet? Omdat chauffeurs onderling sterk verschillen.
Extern ondernemerschap als doorslaggever
Het Hof erkent dat er bij Uber-chauffeurs kenmerken zijn die lijken op werknemerschap, zoals aansturing via een platform. Tegelijkertijd bleek dat een deel van de chauffeurs zich duidelijk als ondernemer gedraagt. Denk aan chauffeurs die ook via andere platforms rijden, zelf investeren in hun auto, hun eigen administratie voeren, btw-aangifte doen en het commerciële risico dragen als het rustig is.
Dat soort extern ondernemerschap kan volgens het Hof zó zwaar wegen, dat er ondanks werknemerschapskenmerken tóch geen sprake is van een arbeidsovereenkomst.
Niet alle chauffeurs zijn gelijk
Niet iedereen is hetzelfde
En dit is misschien wel de belangrijkste boodschap: niet alle chauffeurs zijn gelijk. De één lijkt in alles op een werknemer, de ander opereert als ondernemer pur sang.
Het Hof stelt daarom dat je arbeidsrelaties niet zomaar als één groep kunt beoordelen. Om dat te kunnen doen, moet je veel weten over inkomen, kosten, risico’s, administratie en verzekeringen. Die informatie was er niet, waardoor het Hof geen duidelijke groep kon afbakenen.
Wat betekent dit in de praktijk?
In normaal Drents betekent dit: twee mensen kunnen hetzelfde werk doen, maar juridisch toch anders worden beoordeeld. En dat maakt het debat over schijnzelfstandigheid een stuk minder zwart-wit.
Vanuit de ogen van Jonny
Bij Paraat zien we dit dagelijks. Flexibele arbeid is geen bulkproduct. Het is maatwerk. Deze uitspraak onderstreept dat het steeds belangrijker wordt om arbeidsrelaties zorgvuldig in te richten en niet te denken in standaardoplossingen. Dat kan nog steeds met zzp’ers, zolang je dit op de juiste wijze organiseert: de juiste documenten, de juiste checks en de juiste overeenkomsten.
Het is inderdaad niet makkelijker geworden, maar werken met zzp’ers kan nog steeds en is nog steeds een heel goede oplossing! Zolang je weet wat je doet.
Wil jij aan de slag als ZZP-er? Of ben jij als opdrachtgever op zoek naar een ZZP-er voor een tijdelijke opdracht? check www.paraatzzp.nl
